اخبار

حالت فرز

عمدتاً دو روش آسیاب برای جهت تغذیه فرز کاربید سیمانی نسبت به قطعه کار و جهت چرخش فرز وجود دارد:

اولین مورد آسیاب رو به جلو است. جهت چرخش فرز با جهت تغذیه برش یکسان است. در ابتدای برش، فرز قطعه کار را گاز می گیرد و آخرین تراشه را قطع می کند.

دوم فرز معکوس است. جهت چرخش فرز بر خلاف جهت تغذیه برش است. قبل از برش، فرز باید برای مدتی روی قطعه کار بلغزد، از ضخامت برش صفر شروع شود و در پایان برش به حداکثر ضخامت برش برسد.

در حین آسیاب رو به جلو، نیروی برش قطعه کار را به سمت میز کار فشار می دهد و در هنگام فرز معکوس، نیروی برش باعث می شود قطعه کار از میز کار خارج شود. از آنجایی که اثر برش آسیاب رو به جلو بهترین است، معمولاً فرز رو به جلو ترجیح داده می شود. فرز معکوس تنها زمانی در نظر گرفته می شود که ماشین ابزار دارای مشکلات خلاصی رزوه یا مشکلاتی باشد که با فرز رو به جلو قابل حل نباشد.

هر بار که تیغه فرز کاربید وارد برش می شود، لبه برش باید بار ضربه را تحمل کند و بار بستگی به مقطع{0}} تراشه، مواد قطعه کار و نوع برش دارد. در حالت ایده آل، قطر فرز باید بزرگتر از عرض قطعه کار باشد و خط محور فرز همیشه باید کمی از خط مرکزی قطعه کار فاصله داشته باشد. هنگامی که ابزار مستقیماً در برابر مرکز برش قرار می گیرد، سوراخ شدن آسان است. هنگامی که لبه برش وارد و خارج می شود، جهت نیروی برش شعاعی به تغییر ادامه می دهد، دوک ماشین ابزار ممکن است لرزش و آسیب ببیند، تیغه ممکن است بشکند و سطح ماشین کاری بسیار ناهموار خواهد بود. فرز کاربید سیمانی کمی از مرکز منحرف می شود، جهت نیروی برش دیگر نوسان نمی کند و فرز یک پیش بارگیری می کند.


شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست